Алзансер в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению алзансера в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток алзансера, взаимодействие с другими лекарствами, применение алзансера (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название:
АЛЗАНСЕР 5, АЛЗАНСЕР 10
Международное название: Донепезил
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 5 мг, 10 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N06 Психоаналептики
N06D Средства, применяемые при деменции
N06D A Ингибиторы холинэстеразы
Фарм. группа:
Психоаналептики. Препараты для лечения деменции. Ингибиторы холинэстеразы. Донепезил. Код АТХ N06DA02
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 ºС, в сухом, защищенном от света месте. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять после истечения срока хранения.
Условия продажи: По рецепту.
Описание:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, продолговатой формы, с риской на одной стороне (для дозировки 5 мг). Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, с риской на одной стороне (для дозировки 10 мг)

Состав алзансера в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество алзансера

донепезила гидрохлорид 5 мг (эквивалентно 4,56 мг) или донепезила гидрохлорид 10 мг (эквивалентно 9,12 мг)
5 мг донепезил гидрохлориді (4,56 мг донепезилге баламалы) немесе 10 мг донепезил гидрохлориді (9,12 мг донепезилге баламалы)

Вспомогательные вещества в алзансере

вспомогательные вещества: лактозы моногидрат, кукурузный крахмал, Фаст Фло Лактоза (Сухой спрей 250), гидроксипропилцеллюлоза (Klucel LF), целлюлоза микрокристаллическая РН 102, магния стеарат, состав оболочки Opadry White YS-1-7003: гидроксипропилметилцеллюлоза 3 сР (Methocel E6-LV), гидроксипропилметилцеллюлоза 6 сР (Methocel E6-LV), полиэтиленгликоль (PEG 400), полисорбат 80, титана диоксид (Е 171)
лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, Фаст Фло Лактоза (Құрғақ спрей 250), гидроксипропилцеллюлоза (Klucel LF), микрокристалды целлюлоза РН 102, магний стеараты, Opadry White YS-1-7003 қабығының құрамы: гидроксипропилметилцеллюлоза 3 сР (Methocel E6-LV), гидроксипропилметилцеллюлоза 6 сР (Methocel E6-LV), полиэтиленгликоль (PEG 400), полисорбат 80, титанның қостотығы (Е 171)

Показания к применению таблеток алзансера

Симптоматическое лечение деменции, болезни Альцгеймера легкой или средней тяжести.
  • деменцияны симптоматикалық емдеу, ауырлығы жеңіл және орташа
  • дәрежелі Альцгеймер ауруында

Противопоказания алзансера в таблетках

  • гиперчувствительность к донепезила гидрохлориду, к производным пиперидина или к любому ингредиенту препарата
  • дефицит лактазы, галактоземия, синдром мальабсорбции глюкозы/галактозы
  • аритмии
  • язвенная болезнь желудка и 12-перстной кишки
  • обструктивные заболевания легких
  • прием алкоголя
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • донепезил гидрохлоридіне, пиперидин туындыларына немесе препараттың кез келген ингредиентіне асқын сезімталдық
  • лактаза тапшылығы, галактоземия, глюкоза/галактоза мальабсорбциясы синдромы
  • аритмиялар
  • асқазанның және 12 елі ішектің ойық жара ауруы
  • өкпенің обструкциялық аурулары
  • алкоголь қабылдау
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Побочные действия таблеток алзансера

Побочные действия в редких случаях являются легкими, дозозависимыми и проходящими.

Часто (>1/100 – >1/10)
  • насморк
  • анорексия
  • галлюцинации, ажитация, агрессивность, тремор, депрессия, возбуждение, атаксия, афазия
  • головная боль, синкопе, головокружение, бессонница
  • тошнота, рвота, жалобы на боли в животе, диарея
  • кожные высыпания, зуд, крапивница, экхимозы, чувство «приливов» крови к коже лица, потливость, пурпура
  • нарушение функции печени (гепатит)
  • катаракта, снижение остроты зрения
  • мышечные судороги
  • недержание мочи, частое/ночное мочеиспускание
  • одышка, ларингит, бронхит
  • слабость, боли
Нечасто (>1/1000 – <1/100):
  • судороги
  • брадикардия
  • гастроинтестинальные кровотечения, язвы желудка и двенадцатиперстной кишки
  • небольшое повышение уровня мышечной креатинфосфокиназы, анемия, тромбоцитопения, эритроцитопения и эозинофилия
Редко (>1/10000 – <1/1000):
  • атаксия, парестезии, нарушение сознания
  • синоатриальная блокада, атриовентрикулярная блокада, обморок, повышение артериального давления, вазодилятация, фибрилляция предсердий, стенокардия напряжения, инфаркт миокарда, синоатриальная и АВ-блокада (I степени), застойная сердечная недостаточность, артериит, брадикардия, заболевания периферических сосудов, тромбоз глубоких вен, наджелудочковая тахикардия
  • отек Квинке, анафилактический шок
Жағымсыз әсерлері сирек жағдайларда жеңіл, дозаға байланысты және өткінші болып табылады.

Жиі
(>1/100 – >1/10)
  • мұрынның бітелуі
  • анорексия
  • елестеулер, ажитация, озбырлық, тремор, депрессия, козу, атаксия, афазия
  • бас ауыру, синкопе, бас айналу, ұйқысыздық
  • жүректің айнуы, құсу, іштің ауыруына шағымдар, диарея
  • тері бөртпелері, қышыну, есекжем, экхимоздар, бет терісіне қан «тебу» сезімі, тершеңдік, пурпура
  • бауыр қызметінің бұзылуы (гепатит)
  • катаракта, көру өткірлігінің төмендеуі
  • бұлшықет құрысулары
  • несепті ұстай алмау, несептің жиі/түнде бөлініп шығуы
  • ентігу, ларингит, бронхит
  • әлсіздік, ауыру
Жиі емес (>1/1000 – <1/100):
  • құрысулар
  • брадикардия
  • гастроинтестинальді қан кетулер, асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасы
  • бұлшықеттік креатинфосфокиназа деңгейінің аздап жоғарылауы, анемия, тромбоцитопения, эритроцитопения және эозинофилия
Сирек (>1/10000 – <1/1000):
  • атаксия, парестезиялар, сананың бұзылуы
  • синоатриальді блокада, атриовентрикулярлы блокада, естен тану, артериялық қысымның жоғарылауы, вазодилятация, жүрекшелердің фибрилляциясы, жүктемелік стенокардия, миокард инфарктісі, синоатриальді және АВ-блокада (I дәрежелі), жүрек қызметінің іркілген жеткіліксіздігі, артериит, брадикардия, шеткергі қантамырлар аурулары, терең көктамырлар тромбозы, қарыншаүстілік тахикардия
  • Квинке ісінуі, анафилактикалық шок

Особые указания к применению

Лечение должен назначать и проводить врач, имеющий опыт ведения больных с болезнью Альцгеймера. Поддерживающую терапию можно продолжать до тех пор, пока сохраняется терапевтический эффект. Если терапевтический эффект исчезает, то АЛЗАНСЕР следует отменить. После прекращения лечения наблюдается постепенное уменьшение действия АЛЗАНСЕРа, сообщения о синдроме отмены в случае резкого прекращения приема отсутствуют. Эффективность АЛЗАНСЕРа у пациентов с тяжелой формой деменции альцгеймеровского типа, другими типами деменции или другими типами нарушения памяти (например, возрастным ухудшением когнитивной функции) не изучалась.

Необходимо избегать одновременного применения АЛЗАНСЕРа с другими ингибиторами ацетилхолинэстеразы, агонистами или антагонистами холинергической системы.

С осторожностью применять АЛЗАНСЕР у пациентов с обструктивными заболеваниями легких в анамнезе (в т.ч. с бронхиальной астмой), с нарушениями ритма сердца, при проведении анестезии, а также больным с повышенным риском развития язвы (например, пациентам с язвенной болезнью в анамнезе или получающим сопутствующую терапию НПВС) и при проведении общей анестезии АЛЗАНСЕР может усиливать миорелаксацию сукцинилхолинового типа во время проведения анестезии. Ингибиторы холинэстеразы (в т.ч. АЛЗАНСЕР) могут оказывать ваготоническое действие на частоту сердечных сокращений (в частности, вызывать брадикардию). Потенциальная возможность такого действия может иметь важное значение для больных с синдромом слабости синусового узла или другими нарушениями наджелудочковой проводимости, такими как синоатриальная или атриовентрикулярная блокада. Полагают, что холиномиметики способны вызывать генерализованные судороги. Однако появление судорог в период лечения АЛЗАНСЕРом может быть также проявлением болезни Альцгеймера.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Препарат оказывает влияние на психофизические способности. Препарат может вызывать утомляемость, головокружение, мышечные судороги (особенно в начале лечения или при повышении дозы). Способность пациента управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами должна оцениваться врачом.
Емді Альцгеймер ауруы бар науқастарды емдеу тәжірибесі бар дәрігер тағайындауы және жүргізуі тиіс. Демеуші емді емдік әсер әзір сақталғанша жалғастыруға болады. Егер емдік әсер жоғалса, онда АЛЗАНСЕРді тоқтатқан жөн. Емдеуді тоқтатқаннан кейін АЛЗАНСЕРдің әсері біртіндеп азайғаны байқалады, күрт тоқтату жағдайында тоқтату синдромы жөнінде мәлімдемелер жоқ. Деменцияның альцгеймер типті ауыр түрі, деменцияның басқа түрлері немесе жадының басқа бұзылу типтері (мысалы,когнитивтік қызметтің жастың ұлғаюымен нашарлауы) бар емделушілерде АЛЗАНСЕРдің тиімділігі зерттелген жоқ.

АЛЗАНСЕРді ацетилхолинэстеразаның басқа тежегіштерімен, холинергиялық жүйенің агонистерімен немесе антагонистерімен бір мезгілде қолдануға болмайды. АЛЗАНСЕРді сыртартқысында өкпенің обструктивтік аурулары (соның ішінде бронх демікпесі), жүрек ырғағының бұзылуы бар емделушілерге, анестезия жүргізген кезде, сондай-ақ ойық жараның пайда болу қаупі жоғарылаған науқастарға (мысалы, сыртартқысында ойық жара ауруы бар немесе ҚҚСП қатараластыра ем қабылдап жүрген емделушілерге) және жалпы анестезия жүргізгенде абайлап қолдану керек. АЛЗАНСЕР анестезия жүргізу кезінде сукцинилхолин типті миорелаксацияны күшейтуі мүмкін.

Холинэстераза тежегіштері (соның ішінде АЛЗАНСЕР) жүректің жиырылу жиілігіне ваготоникалық әсер етуі (атап айтқанда, брадикардияны тудыруы) мүмкін. Осылай әсер етудің потенциалды мүмкіндігі синустық түйіннің әлсіздігі синдромы немесе қарыншаүстілік өткізгіштіктің синоатриальді немесе атриовентрикулярлы блокада сияқты басқа да бұзылулары бар науқастар үшін маңызды мәнге ие болуы мүмкін. Холиномиметиктер денеге жайылған құрысуларды тудыруға қабілетті деп шамаланады. Алайда АЛЗАНСЕРмен емдеу кезеңінде құрысулардың пайда болуы Альцгеймер ауруының да білінісі болуы мүмкін.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Препарат психофизикалық қабілетке ықпалын тигізеді. Препарат қажығыштықты, бас айналуды, бұлшықет құрысуларын (әсіресе емнің бас кезінде немесе дозаны арттырғанда) тудыруы мүмкін. Емделушінің көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне дәрігер баға беруі тиіс.

Дозировка и способ применения

Взрослым и пожилым лицам. Рекомендуемая начальная доза 5 мг/сутки. Максимальная доза 10 мг/сутки. Курс лечения 4-6 недель. Таблетки принимают перорально перед сном. При наличии поражения почек или недостаточности печени слабой или средней степеней тяжести можно применять общепринятые дозы препарата, так, как клиренс препарата в этих состояниях не меняется. При недостаточности печени слабой или средней степеней тяжести, из-за риска повышенной экспозиции препарата дозу можно увеличивать индивидуально, с учетом личной толерантности к донепезилу. Нет данных о применении препарата у больных с тяжелой недостаточностью печени.
Ересектерге және егде жастағы адамдарға. Ұсынылатын бастапқы доза – тәулігіне 5 мг. Ең жоғары доза –тәулігіне 10 мг. Емдеу курсы – 4-6 апта. Таблетканы ұйықтар алдында ішіп қабылдайды. Бүйрек зақымы немесе бауыр қызметінің ауырлығы әлсіз немесе орташа дәрежелі жеткіліксіздігі бар болғанда препараттың жалпыға бірдей дозасын қабылдауға болады, өйткені препарат клиренсі мұндай жағдайларда өзгермейді. Бауыр қызметінің ауырлығы әлсіз немесе орташа дәрежелі жеткіліксіздігінде, препарат экспозициясының жоғары болу қаупіне байланысты, әр адамның донепезилге жекелей төзімділігін ескере отырып, дозаны жекелей арттыруға болады. Препаратты бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар науқастарға қолдану жөнінде деректер жоқ.

Взаимодействие с лекарствами

Донепезил и/или его метаболиты в организме человека не тормозили расщепление теофиллина, варфарина, циметидина или дигоксина. Кетоконазол и хинидин, блокирующие ферменты CYP 3A4 и CYP 2D6, препятствуют метаболизму донепезила. Итраконазол, эритромицин и флуоксетин также могут ингибировать метаболизм донепезила. Индукторы ферментов (рифампицин, фенитоин, карбамазепин и этанол) могут вызвать снижение метаболизма донепезила, поэтому при одновременном применении этих препаратов требуется осторожность. Возможно взаимодействие с антихолинергическими средствами (атропин, скополамин, бензатропин, дифенгидрамин). Синергизм с сукцинилхолином или другими нервно-мышечными блокаторами, суксаметазония хлоридом и другими нейромышечными блокаторами и с β-адреноблокаторами, которые влияют на проводимость возбуждения волокон сердечной мускулатуры.
Донепезил және/немесе оның метаболиттері адам организмінде теофиллиннің, варфариннің, циметидиннің немесе дигоксиннің ыдырауын тежеген жоқ. CYP 3A4 және CYP 2D6 ферменттерін бөгейтін кетоконазол және хинидин, донепезилнің метаболизміне кедергі жасайды. Итраконазол, эритромицин және флуоксетин де донепезилдің метаболизмін тежеуі мүмкін. Ферменттердің индукторлары (рифампицин, фенитоин, карбамазепин және этанол) донепезилдің метаболизмін төмендетуі мүмкін, сондықтан осы препараттарды бір мезгілде қолданғанда сақтық қажет етіледі. Антихолинергиялық дәрілермен (атропин, скополамин, бензатропин, дифенгидрамин) өзара әрекеттесуі мүмкін. Сукцинилхолинмен немесе басқа да жүйке-бұлшықет блокаторларымен, суксаметазоний хлоридімен және басқа да нейробұлшықет блокаторларымен және β-адреноблокаторларымен синергизм болады, олар жүрек бұлшықеттері талшықтарының өткізгіштігіне ықпалын тигізеді.

Передозировка алзансером в таблетках

Симптомы: тошнота, рвота, слюнотечение, брадикардия, гипотония, угнетение дыхания, коллапс и конвульсии. Усугубление мышечной слабости, особенно при распространении ее на дыхательные мышцы, может вызывать смерть.

Лечение
: симптоматическое.
Симптомдары: жүректің айнуы, құсу, сілекейдің шұбыруы, брадикардия, гипотония, тыныстың тарылуы, коллапс және конвульсиялар. Бұлшықет әлсіздігінің үдеуі, әсіресе ол тыныс алу бұлшықеттеріне таралған кезде, өлімге әкеп соғуы мүмкін.

Емдеу
: симптоматикалық.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
Максимальные уровни в плазме достигаются приблизительно спустя 3–4 часа после приема внутрь. Плазменные концентрации и площадь под кривой увеличиваются пропорционально дозе. Равновесные состояния достигаются приблизительно в течение 3 недель после начала терапии. После достижения равновесного состояния концентрация донепезила гидрохлорида в плазме и связанная с этим фармакодинамическая активность существенно не изменяются в течение дня. Прием пищи не влияет на всасывание донепезила гидрохлорида.

Распределение
Связывание донепезила гидрохлорида с белками плазмы крови составляет приблизительно 96%: в основном с альбуминами (75%) и альфа-1 кислым гликопротеином (21%). Связывание активного метаболита 6–О–дезметилдонепезила с белками плазмы не известно. Распределение донепезила гидрохлорида в различных тканях организма изучено не достаточно. Донепезила гидрохлорид и/или его метаболиты могут сохраняться в организме в течение более 10 дней.

Биотрансформация и выведение
Конечный период полувыведения составляет приблизительно 70 часов, поэтому систематическое применение однократных доз приводит к постепенному достижению равновесного состояния. Донепезил гидрохлорид выводится с мочой в неизмененном виде, а также в значительной степени метаболизируется до метаболитов с помощью цитохрома Р450. Имеется 4 основных метаболита, 2 из которых известны как активные, так и некоторое количество незначительных метаболитов. Донепезил метаболизируется изоферментами цитохрома Р450: 2D6 и 3A4, и подвергается глюкуронидации. Примерно 57% всей принятой дозы обнаруживается в моче (17% в виде неизмененного донепезила) и 15% в кале, предполагая, что биотрансформация и выведение с мочой являются основными путями элиминации. Доказательств энтерогепатической рециркуляции донепезила гидрохлорида и/или его метаболитов не имеется. Пол, раса, и курение в прошлом, не оказывают клинически значимого влияния на плазменные концентрации донепезила гидрохлорида. Концентрации донепезила гидрохлорида в плазме снижаются с периодом полувыведения, составляющим примерно 70 часов.
Сіңуі
Ішке қабылдағаннан кейін шамамен 3-4 сағат өткен соң плазмада ең жоғары деңгейге жетеді. Плазмалық концентрациялар және қисық астындағы аудан дозаға пропорционалды түрде артады. Емдеуді бастағаннан кейін шамамен 3 апта ішінде тепе-тең жағдайға жетеді. Тепе-тең жағдайға жеткеннен кейін донепезил гидрохлоридінің плазмадағы концентрациясы және осымен байланысты фармакодинамикалық белсенділігі бір күн ішінде елеулі өзгеріске ұшырамайды. Ас қабылдау донепезил гидрохлоридінің сіңуіне ықпалын тигізбейді.

Таралуы
Донепезил гидрохлоридінің қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы шамамен 96% құрайды: негізінен альбуминдермен (75%) және альфа-1 қышқыл гликопротеинмен (21%). Белсенді метаболит 6–О–дезметилдонепезилдің плазма ақуыздарымен байланысуы белгісіз. Донепезил гидрохлоридінің организмнің әртүрлі тіндерінде таралуы жеткілікті зерттелген жоқ. Донепезил гидрохлориді және/немесе оның метаболиттері организмде 10 күннен астам бойы сақтала алады.

Биотрансформациясы және шығарылуы
Жартылай шығарылуының ақырғы кезеңі шамамен 70 сағатты құрайды, сондықтан бір реттік дозаны жүйелі түрде қолдану біртіндеп тепе-тең жағдайға жеткізеді. Донепезил гидрохлориді несеппен бірге өзгермеген күйінде шығарылады, сондай-ақ Р450 цитохромының жәрдемімен метаболиттерге дейін едәуір дәрежеде метаболизденеді. Негізгі 4 метаболиті бар, оның 2-уі белсенді ретінде, сонымен қатар аздаған метаболиттері біршама мөлшерде белгілі. Донепезил Р450 цитохромының изоферменттерімен: 2D6 және 3A4 метаболизденеді және глюкуронидацияға ұшырайды.

Қабылданған барлық дозаның шамамен 57%-ы несептен (өзгермеген донепезил түрінде 17%-ы) және 15%-ы нәжістен табылады, бұл биоөзгеріс және несеппен бірге шығарылуы элиминацияның негізгі жолдары болып табылады деп болжам жасалады. Донепезил гидрохлоридінің және/немесе оның метаболиттерінің энтерогепатикалық рециркуляцияға айғақтамалар жоқ. Жынысы, нәсілі және бұрын темекі тартуы донепезил гидрохлоридінің плазмалық концентрацияларына клиникалық тұрғыдан маңызды ықпал етпейді. Донепезил гидрохлоридінің концентрациясы плазмада шамамен 70 сағатты құрайтын жартылай шығарылу кезеңімен төмендейді.

Фармакодинамика

АЛЗАНСЕР представляет собой селективный и обратимый ингибитор ацетилхолинэстеразы, которая является преобладающим типом холинэстеразы в головном мозге. АЛЗАНСЕР in vitro ингибирует этот фермент более чем в 1000 раз сильнее, чем бутирилхолинэстеразу, фермент, который содержится, в основном, вне центральной нервной системы. Таким образом, донепезил повышает содержание ацетилхолина в синапсах и усиливает холинергическую активность. После однократного приема донепезила в дозах 5 мг и 10 мг активность ацетилхолинэстеразы подавлялась на 63,6 и 77,3% соответственно (оценивается в мембранах эритроцитов). Благодаря этому эффекту донепезил может оказать благотворное действие на когнитивные функции и симптомы, вызванные недостаточностью холинергической нейротрансмиссии при болезни Альцгеймера. Корректирует поведенческие нарушения, уменьшает апатию и неосмысленные повторяющиеся движения.
АЛЗАНСЕР – мида холинэстеразаның басым типі болып табылатын ацетилхолинэстеразаның іріктелген және қайтымды тежегіші. АЛЗАНСЕР in vitro осы ферментті, негізінен, орталық жүйке жүйесінен тыс болатын фермент бутирилхолинэстеразаға қарағанда, 1000 есе күштірек тежейді. Осылайша, донепезил синапстарда ацетилхолиннің мөлшерін арттырады және холинергиялық белсенділігін күшейтеді. Бір реттік донепезилді 5 мг және 10 мг дозаларда қолданғаннан кейін ацетилхолинэстеразаның белсенділігі, тиісінше, 63,6%-ға және 77,3%-ға төмендеді (эритроциттердің жарғақшаларында баға беріледі). Осы әсерінің арқасында донепезил Альцгеймер ауруында холинергиялық нейротрансмиссияның жеткіліксіздігінен болған когнитивті қызметке және симптомдарға жағымсыз әсер етуі мүмкін. Мінездің бұзылуын түзетеді, апатияны және тиянақсыз қайталанатын қимылдарды азайтады.

Упаковка и форма выпуска

По 14 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой печатной. По 1 или 2 контурной упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную с голограммой фирмы – производителя.
Поливинилхлоридті үлбірден және баспалы алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 14 таблеткадан салынған. Пішінді 1 немесе 2 қаптама медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге өндіруші фирманың голограммасы бар картон пәшкеге салынған.